Waarheidsliefde en biefstuk (Hardback)

In Waarheidsliefde en biefstuk onderzoekt Arnon Grunberg hoe literatuur ons beïnvloedt en hoe je een tekst beoordeelt. Al circa 25 jaar schrijft hij over de effecten van het lezen en over wat lezen mogelijk maakt: een onderhandeling waarbij de lezer zich uitlaat in ruil voor de tekst als die goed genoeg is. Soms legt de schrijver zich bloot of verraadt hij zichzelf, zoals Max Frisch beschreef: wanneer kwellingen in naam van het schrijven worden gecreëerd ontstaat een monster dat onverzadigbaar mensenoffers blijft vragen. Het werk gaat niet alleen over het vertrouwen van de lezer en de schrijver als bemiddelaar, maar ook over het taboe in de literatuur, de zogenoemde gevaarlijke roman en de rol van literatuur als redding en verleider. Het biedt inkijkjes in de verhouding tussen lezer en schrijver, en belicht hoe de tekst ambigueits en dubbelzinnigheden kan bevatten. Daarnaast kom je langs verschillende schrijvers en onderwerpen die Grunberg bespreekt en die mede vorm geven aan zijn visie op literatuur en de verhouding tussen waarheid en fictie.

Kernonderwerpen

• Lezen als onderhandelen tussen schrijver en lezer
• De schrijver als bemiddelaar en blootgeven van kwellingen
• Het taboe, de gevaarlijke roman en literatuur als redding
• Verwijzingen naar Coetzee, Herzberg, Keun, Babel, Rijneveld, Kuijer, Schnitzler

Achtergrond en voorbeelden

Het werk behandelt o.a. J.M. Coetzee, Judith Herzberg, Irmgard Keun, Isaak Babel, Marieke Lucas Rijneveld, Guus Kuijer en Arthur Schnitzler. Daarnaast gaat het over de kinderboeken die Grunberg zijn pasgeboren zoon zou aanraden en over de grootheid van Multatuli, die schrijver en lezer maant nooit te vergeten dat het waarheidsgebod uit ambiguïteit en dubbelzinnigheden bestaat.