Wallfisch, Lane, Royal Philharmonic Busch: Cello Concerto, Piano Concer (CD)
Uitgelicht
|
15,67 |
Naar shop
|
|
22,56 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Dit album brengt twee concertante werken van de Britse componist William Busch samen, uitgevoerd door cellist Raphael Wallfisch, pianist Piers Lane en het Royal Philharmonic Orchestra onder leiding van Vernon Handley. De muziek wortelt in de laat-romantische en vroeg-modernistische Engelse traditie, met een lyrische maar compacte stijl die verwant is aan tijdgenoten als Finzi en Ireland. De opname legt veel nadruk op transparantie van het orkestbeeld en laat zowel de donkere, introspectieve kanten als de meer energieke passages helder uitkomen. Het album verscheen in 2007 en droeg in belangrijke mate bij aan de herwaardering van Busch’ oeuvre. De Celloconcert en Pianoconcert tonen elk een andere façade van Busch’ idioom: enerzijds een diepe, bijna vocale benadering van de solostem, anderzijds een strakker geprofileerde, ritmisch gedreven pianopartij. De solisten dialogeren voortdurend met het orkest, waardoor een kamerachtige intimiteit ontstaat binnen de symfonische context. Binnen de klassieke muziekstroming van het 20e-eeuwse Britse neoromantisme vallen vooral de heldere thematiek, de sobere orkestratie en de gevoelige harmonie op. Deze zorgvuldig verzorgde Lyrita-uitgave bevestigt Busch als een oorspronkelijke stem binnen de Engelse concertliteratuur, overtuigend tot leven gewekt door Wallfisch, Lane, het Royal Philharmonic Orchestra en Handley.
Dit album brengt twee concertante werken van de Britse componist William Busch samen, uitgevoerd door cellist Raphael Wallfisch, pianist Piers Lane en het Royal Philharmonic Orchestra onder leiding van Vernon Handley. De muziek wortelt in de laat-romantische en vroeg-modernistische Engelse traditie, met een lyrische maar compacte stijl die verwant is aan tijdgenoten als Finzi en Ireland. De opname legt veel nadruk op transparantie van het orkestbeeld en laat zowel de donkere, introspectieve kanten als de meer energieke passages helder uitkomen. Het album verscheen in 2007 en droeg in belangrijke mate bij aan de herwaardering van Busch’ oeuvre. De Celloconcert en Pianoconcert tonen elk een andere façade van Busch’ idioom: enerzijds een diepe, bijna vocale benadering van de solostem, anderzijds een strakker geprofileerde, ritmisch gedreven pianopartij. De solisten dialogeren voortdurend met het orkest, waardoor een kamerachtige intimiteit ontstaat binnen de symfonische context. Binnen de klassieke muziekstroming van het 20e-eeuwse Britse neoromantisme vallen vooral de heldere thematiek, de sobere orkestratie en de gevoelige harmonie op. Deze zorgvuldig verzorgde Lyrita-uitgave bevestigt Busch als een oorspronkelijke stem binnen de Engelse concertliteratuur, overtuigend tot leven gewekt door Wallfisch, Lane, het Royal Philharmonic Orchestra en Handley.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: