Want zeeën van zacht

Want zeeën van zacht, waar gaat het boek over?Een verzameling poëtische teksten over hoe wij, in en uit de wereld om ons heen, de inspiratie kunnen halen om (weer) te (leren) leven met wat ons overkomen is.Van hoe de natuur als balsem voor de ziel kan zijnWaar onze dagelijkse werkelijkheid op meerdere manieren weerbarstig kan zijn en ons laat kennismaken met allerlei vormen van verdriet, verlies en rouw, zo kan deze wereld, de natuur, om ons heen tegelijkertijd zo troostend zijn voor wie er oog voor heeft. De metaforen liggen er voor het oprapen. Zoals bijvoorbeeld bij de zee: Zo anders dan iedere andere keer dat je er ooit was of ooit nog zijn zult. Het is er nooit hetzelfde. Strakblauwe hemel of grijze wolken. Straffe wind of zwoele zomerbries. Stralende zon of grauwe regen. Stampende zee of kabbelende golfslag... altijd anders, toch altijd, áltijd, de zee. Over de auteur Anne van Rheede-de Weerd Anne van Rheede-de Weerd (1962) woont in Bennekom. Zodra zij kon lezen, ontdekte zij de enorme kracht van woorden. Zowel in haar privéleven met partner, kinderen en kleinkinderen als in haar werk als trainer en trainingsacteur maakt zij graag gebruik van de vrijwel oneindige mogelijkheden van taal: spelen, lezen, voorlezen, vertellen en schrijven: woorden hebben scheppingskracht! Naast een groot aantal andere hobby's en liefhebberijen geniet zij er van om bijzondere momenten, gewone gebeurtenissen en alle emoties die zich daarbij voordoen in korte poëtische teksten te vangen waarvan ook deze derde bundel van haar hand een weerslag is. Voorbeeldfragment Klik hier om een fragment van "Want zeeën van zacht" te lezen. Meer informatie ISBN 9789465096179 Editie 1 Hoofdauteur Anne van Rheede-de Weerd Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 21 februari 2025 Aantal pagina's 118 Uitgever Boekscout NUR 373 - Gedichten (populair) Bijgewerkt op 31-03-2026, 17:23:35

Een verzameling poëtische teksten over hoe wij, in en uit de wereld om ons heen, de inspiratie kunnen halen om (weer) te (leren) leven met wat ons overkomen is. Waar onze dagelijkse werkelijkheid op meerdere manieren weerbarstig kan zijn en ons laat kennismaken met allerlei vormen van verdriet, verlies en rouw, zo kan deze wereld, de natuur, om ons heen tegelijkertijd zo troostend zijn voor wie er oog voor heeft. De metaforen liggen er voor het oprapen. Zoals bijvoorbeeld bij de zee: Zo anders dan iedere andere keer dat je er ooit was of ooit nog zijn zult. Het is er nooit hetzelfde. Strakblauwe hemel of grijze wolken. Straffe wind of zwoele zomerbries. Stralende zon of grauwe regen. Stampende zee of kabbelende golfslag... altijd anders, toch altijd, áltijd, de zee.