Warteef Jiggen

Warteef Jigeen van Guelewar Band Of Banjul is een even opvallend als invloedrijk album uit 1981 dat wereldwijd bekendheid verwierf dankzij haar energieke samensmelting van Afro-roots, soul en funk. De band uit Gambia zette met deze plaat een nieuwe standaard voor wat later het Afro-Manding-Soundgenre zou heten, een genre dat traditionele Sene-Gambiaanse muziek opentrekt met moderne invloeden. Typerend voor dit album is het vurige samenspel tussen lokale ritmes zoals Boogaraboo en Ndaga enerzijds, en elektrisch geladen soul en funk anderzijds. Het gebroederlijke samengaan van stuwende baslijnen, explosieve blazerssecties, psychedelisch gitaarwerk en vooruitstrevend synthgebruik leidt tot een opzwepende luisterervaring die zowel wurgend ritmisch als diep melodieus aanvoelt. Niet alleen het instrumentale spel valt op, maar ook de rauwe en expressieve Wolof-zang geeft het geheel een herkenbaar karakter en zet het album apart van het internationale aanbod. De opname haalt haar kracht uit de verbinding tussen traditie en vernieuwing. De band zet bewust in op haar eigen taal en culturele thematiek, wat resulteert in een authentiek en krachtig geluid waarvan zelfs internationale artiesten als Youssou N’Dour erkenden dat dit hun grootste inspiratie was. Melancholie en intensiteit voeren regelmatig de boventoon, mogelijk ingegeven door het verleden van zanger Moussa Ngom, wiens ervaringen met ceremonies rond volwassenwording een weemoedige ondertoon toevoegen aan de zang. Warteef Jigeen is daarmee niet alleen een mijlpaal in de Gambiaanse muziekgeschiedenis, maar ook een album dat de essentie van volkscultuur op een frisse en universele manier weet te vertolken. Het belang van deze CD voor het genre wereldmuziek is nauwelijks te overschatten, mede door het aanstekelijke experimentele karakter en de grensverleggende productiekwaliteit voor die tijd.