Wat ik nou toch heb meegemaakt!

Dit boek biedt een ongepolijste terugblik op een jaar uit het leven van Wim Eickholt, waarin hij dakloosheid in Utrecht heeft ervaren in 2015. Het is geen romantisch beeld van vrijheid of romantische heroïek, maar een rauw, eerlijk verslag van dagelijkse onzekerheid, angst en twijfels. De auteur beschrijft hoe hij zonder bindingen en zonder vastomlijnde verantwoordelijkheid moest navigeren door een periode van zwerven en leven op straat, terwijl hij tegelijkertijd zoekt naar veerkracht en de kans om uit het dal te kruipen. Door concrete ervaringen en persoonlijke overwegingen komt de lezer dichtbij de werkelijkheid achter het begrip dakloosheid. Het boek geeft een indruk van wat zo’n jaar met iemand kan doen en welke lessen er kunnen worden getrokken, ook al blijven angsten en onzekerheden aanwezig. Het verhaal is een onopgesmukt verslag, zonder vergeldingen of sentiment, maar met ruimte voor hoop en hernieuwde kracht.”,

Inhoud en perspectief

Dit boek biedt een ongepolijste terugblik op een jaar uit het leven van Wim Eickholt, waarin hij dakloosheid in Utrecht heeft ervaren in 2015. Het is geen romantisch beeld van vrijheid of heroïek, maar een rauw verslag van dagelijkse onzekerheid, angst en twijfels. De auteur beschrijft hoe hij zonder bindingen en zonder vastomlijnde verantwoordelijkheid moest navigeren door een periode van zwerven en leven op straat, terwijl hij zoekt naar veerkracht en de kans om uit het dal te kruipen. Door concrete ervaringen en persoonlijke overwegingen komt de lezer dichtbij de werkelijkheid achter het begrip dakloosheid. Het verhaal laat zien wat zo’n jaar met iemand kan doen en welke lessen er te trekken zijn, ook al blijven angsten bestaan. Het verslag is onopgesmukt, zonder sentiment, maar bevat ruimte voor hoop en hernieuwde kracht.