Wat ik wou zeggen voor de conversatie losbarstte

Wat ik wou zeggen voor de conversatie losbarstte, waar gaat het boek over?Gevangen tussen cynisme en naïviteit, vraagt de auteur zich hier af wat een leven betekenis geeft. Via gedichten, proza, haiku's en limericks leren we over zijn jeugd, de natuur, en zelftwijfel.Voel de kracht van taal in ‘Wat ik wou zeggen voor de conversatie losbarstte’. De wereld is dolgedraaid. Iedereen heeft een eigen agenda, en niemand weet nog wie ze moeten geloven. We leven niet meer; we worden geleefd. Prestatiedruk ligt overal op de loer. In ‘Wat ik wou zeggen voor de conversatie losbarstte’ vertelt Louis Descheemaecker over hoe hij iets wil bijdragen als mens, maar er nergens mee terechtkan. Muren werden dan ook hoog opgetrokken. Desalniettemin weet het licht zich een weg te banen door de scheuren. De hoop vervat in die stralen, balt hij samen tot gedichten, proza, haiku’s en limericks die spreken over een weerbarstige natuur, een grenzeloze menselijkheid en een zoektocht met als doel in het reine te komen met het bange, fantasierijke jongetje uit een gebroken gezin. Over de auteur Louis Descheemaecker Louis Descheemaecker (1990) is altijd al verzot geweest op verhalen. Je vindt hem meestal op zolder, verzonken in een oude zetel, verdiept in een goed boek. En als je hem daar niet vindt, is de kans groot dat hij aan het schrijven, lezen, gamen, tekenen of schilderen is. Net zoals zijn schrijfstijl, houden zijn opleiding als vertaler en job als projectcoördinator een vorm in van (de)coderen, ombuigen en de puzzel leggen. Naast boeken is hij ook gek op zijn charmante vrouw en 2 katten – Gimli en Scully - en alles wat met Japan te maken heeft. Meer informatie ISBN 9789464685886 Editie 1 Hoofdauteur Louis Descheemaecker Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 31 maart 2023 Aantal pagina's 66 Gewicht 92 gr Uitgever Boekscout NUR 373 - Gedichten (populair) Omvang (lxbxh) 199 mm x 125 mm x 8 mm Bijgewerkt op 30-03-2026, 21:43:02

Gevangen tussen cynisme en naïviteit, vraagt de auteur zich hier af wat een leven betekenis geeft. Via gedichten, proza, haiku's en limericks leren we over zijn jeugd, de natuur, en zelftwijfel. De wereld is dolgedraaid. Iedereen heeft een eigen agenda, en niemand weet nog wie ze moeten geloven. We leven niet meer; we worden geleefd. Prestatiedruk ligt overal op de loer. In ‘Wat ik wou zeggen voor de conversatie losbarstte’ vertelt Louis Descheemaecker over hoe hij iets wil bijdragen als mens, maar er nergens mee terechtkan. Muren werden dan ook hoog opgetrokken. Desalniettemin weet het licht zich een weg te banen door de scheuren. De hoop vervat in die stralen, balt hij samen tot gedichten, proza, haiku’s en limericks die spreken over een weerbarstige natuur, een grenzeloze menselijkheid en een zoektocht met als doel in het reine te komen met het bange, fantasierijke jongetje uit een gebroken gezin.