Waterlinie Overstromingen en dijkdoorbraken illustreren hoe ons land sinds mensenheugenis tegen het water strijdt en dit tegelijk als bondgenoot inzet. In het Rampjaar 1672 werd een brede strook land onder water gezet, waardoor Franse troepen op veilige afstand bleven. Een waterlaag van ongeveer 40 tot 50 centimeter bood defensieve bescherming: te diep voor man en paard, te ondiep voor schepen. Het water vormde de ruggengraat van een complex netwerk van sluizen, dijken en kanalen waarmee het land inundatie mogelijk maakte. Zwakke plekken langs de linie werden versterkt met imposante forten die verscholen lagen in het landschap en voor de vijand onzichtbaar waren. Het bebouwde gebied rondom de forten werd beperkt, waardoor veel plaatsen langs de linie open landschappen hebben ontwikkeld waar natuur vrij spel heeft.
Tegenwoordig vormen de voormalige verdedigingslinies de leidraad van het vernieuwde Waterliniepad. Veel forten zijn gerestaureerd en opengesteld voor publiek. Ze dienen als decor voor evenementen, rustplaatsen en natuurreservaten. Langs de route vindt men inundatiesluizen en -kanaaltjes, dammen en dijken, bunkers en forten. Het wandelpad is een boeiende en afwisselende langeafstandsroute waar men door historische vestingstadjes wandelt, nieuwe natuurgebieden verkent en in forten iets lekkers of een drankje kan halen. En voor wie het bijzonder wil beleven: overnachten in een bunker of remise is mogelijk.
UNESCO-werelderfgoed verleent extra bijzondere status aan de Waterliniepad. De Stelling van Amsterdam is sinds 1996 erkend als werelderfgoed en de Nieuwe Hollandse Waterlinie is sinds juli 2021 toegevoegd onder de noemer Hollandse Waterlinies.
Kenmerken
- Langs een langeafstandswandeling door forten en bunkers
- Inundatiesluizen, kanalen, dammen en dijken langs de route
- Open landschappen door bebouwingrestricties rondom forten
- Restauratie en openstelling van forten voor publiek
- UNESCO Werelderfgoed sinds 2021 onder Hollandse Waterlinies
- Wandelervaring door vestingstadjes en natuurreservaten