Wayne Shorter Adams Apple (CD)
Uitgelicht
|
23,27 |
Naar shop
|
|
24,38 |
Naar shop
|
|
24,38 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Wayne Shorters album Adam’s Apple is een van de belangrijke werken in het post-bop jazzgenre. Het album verscheen in 1967 en werd opgenomen voor het legendarische Blue Note-label. Adam’s Apple geldt als een mijlpaal in Shorters carrière, waarbij zijn kwaliteiten als zowel componist als tenorsaxofonist volledig tot uiting komen. De bezetting bestaat uit een kwartet: Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Herbie Hancock op piano, Reggie Workman op contrabas en Joe Chambers op drums. Deze musici behoren tot de absolute top van de jazz, en hun samenspel op Adam’s Apple is exemplarisch voor het hoge niveau van het post-bop tijdperk. Het karakter van Adam’s Apple wordt bepaald door de unieke benadering van Shorter als componist. Zijn stukken op dit album zijn meestal ingetogen en sfeervol, met subtiele melodische wendingen en veel ruimte voor improvisatie. In plaats van de opzwepende bop-energie van voorgaande decennia kiest Shorter hier vaker voor een gespannen rust en een bedachtzame onderlinge interactie. Herbie Hancock beperkt zich op veel momenten tot verfijnde accenten en kleuren in plaats van uitgebreide harmonische tegenstemmen, wat vooral goed hoorbaar is in de meer contemplatieve stukken. De ritmesectie, met Workman en Chambers, zorgt voor een flexibele en soms bijna abstracte basis, zodat de improvisaties en klankexperimenten goed tot hun recht komen. Het album bevat zes tracks, waarvan Wayne Shorter vijf zelf heeft geschreven. De titeltrack Adam’s Apple is een swingend maar subtiel nummer dat direct laat horen waar het album voor staat: melodische inventiviteit en een relaxed, groovend karakter. Een van de bekendste stukken is Footprints. Deze compositie, die op dit album voor het eerst werd opgenomen, groeide uit tot een jazzstandard en werd later dat jaar door de Miles Davis Quintet opnieuw opgenomen. De versie op Adam’s Apple kent een ruimtelijke en ontspannen benadering en is een schoolvoorbeeld van moderne jazzcompositie. Een ander opvallend nummer is El Gaucho, waarin Shorter laat horen hoe Latijns-Amerikaanse invloeden kunnen doorklinken in moderne jazz. Dit stuk heeft een bossa-achtige ondertoon, maar blijft onmiskenbaar onderdeel van het post-bop idioom. Ook ballads, zoals Teru, krijgen een bijzonder gelaagde uitvoering, met veel aandacht voor klankkleur en expressie. Adam’s Apple behoort tot de UHQ-CD releases, een formaat dat extra aandacht besteedt aan geluidskwaliteit. Deze uitgave is zo ontworpen dat de sound van de originele mastertapes zo natuurgetrouw mogelijk wordt weergegeven dankzij moderne transfertechnieken en materialen van hoge kwaliteit. UHQ-CD’s zijn compatibel met alle gangbare cd-spelers en worden vaak geleverd met een originele hoes en extra toelichtingen. De blijvende invloed van Adam’s Apple komt niet alleen door de individuele composities, maar vooral door het totaalbeeld dat dit album schetst van Wayne Shorter als vernieuwer binnen de jazz. Zijn manier van componeren en soleren, de verfijning van de kwartetbezetting en de hoge mate van interactie tussen de bandleden maken dit album tot een klassieker binnen het genre en tot een essentiële luisterervaring voor iedere jazzliefhebber.
Wayne Shorters album Adam’s Apple is een van de belangrijke werken in het post-bop jazzgenre. Het album verscheen in 1967 en werd opgenomen voor het legendarische Blue Note-label. Adam’s Apple geldt als een mijlpaal in Shorters carrière, waarbij zijn kwaliteiten als zowel componist als tenorsaxofonist volledig tot uiting komen. De bezetting bestaat uit een kwartet: Wayne Shorter op tenorsaxofoon, Herbie Hancock op piano, Reggie Workman op contrabas en Joe Chambers op drums. Deze musici behoren tot de absolute top van de jazz, en hun samenspel op Adam’s Apple is exemplarisch voor het hoge niveau van het post-bop tijdperk. Het karakter van Adam’s Apple wordt bepaald door de unieke benadering van Shorter als componist. Zijn stukken op dit album zijn meestal ingetogen en sfeervol, met subtiele melodische wendingen en veel ruimte voor improvisatie. In plaats van de opzwepende bop-energie van voorgaande decennia kiest Shorter hier vaker voor een gespannen rust en een bedachtzame onderlinge interactie. Herbie Hancock beperkt zich op veel momenten tot verfijnde accenten en kleuren in plaats van uitgebreide harmonische tegenstemmen, wat vooral goed hoorbaar is in de meer contemplatieve stukken. De ritmesectie, met Workman en Chambers, zorgt voor een flexibele en soms bijna abstracte basis, zodat de improvisaties en klankexperimenten goed tot hun recht komen. Het album bevat zes tracks, waarvan Wayne Shorter vijf zelf heeft geschreven. De titeltrack Adam’s Apple is een swingend maar subtiel nummer dat direct laat horen waar het album voor staat: melodische inventiviteit en een relaxed, groovend karakter. Een van de bekendste stukken is Footprints. Deze compositie, die op dit album voor het eerst werd opgenomen, groeide uit tot een jazzstandard en werd later dat jaar door de Miles Davis Quintet opnieuw opgenomen. De versie op Adam’s Apple kent een ruimtelijke en ontspannen benadering en is een schoolvoorbeeld van moderne jazzcompositie. Een ander opvallend nummer is El Gaucho, waarin Shorter laat horen hoe Latijns-Amerikaanse invloeden kunnen doorklinken in moderne jazz. Dit stuk heeft een bossa-achtige ondertoon, maar blijft onmiskenbaar onderdeel van het post-bop idioom. Ook ballads, zoals Teru, krijgen een bijzonder gelaagde uitvoering, met veel aandacht voor klankkleur en expressie. Adam’s Apple behoort tot de UHQ-CD releases, een formaat dat extra aandacht besteedt aan geluidskwaliteit. Deze uitgave is zo ontworpen dat de sound van de originele mastertapes zo natuurgetrouw mogelijk wordt weergegeven dankzij moderne transfertechnieken en materialen van hoge kwaliteit. UHQ-CD’s zijn compatibel met alle gangbare cd-spelers en worden vaak geleverd met een originele hoes en extra toelichtingen. De blijvende invloed van Adam’s Apple komt niet alleen door de individuele composities, maar vooral door het totaalbeeld dat dit album schetst van Wayne Shorter als vernieuwer binnen de jazz. Zijn manier van componeren en soleren, de verfijning van de kwartetbezetting en de hoge mate van interactie tussen de bandleden maken dit album tot een klassieker binnen het genre en tot een essentiële luisterervaring voor iedere jazzliefhebber.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: