Paul Hindemith behoort tot de origineelste en interessantste componisten van de twintigste eeuw. Door de Boston Globe ooit omschreven als een '20e-eeuwse Brahms', schreef Hindemith muziek die modernistisch is in zijn ritmische brutaliteit en kleurrijke orkestratie, maar tegelijkertijd geïnspireerd is door klassieke vormen en stijlen. Het WDR Symfonie Orkest en dirigent Marek Janowski zorgen voor een fascinerende interpretatie van drie orkestwerken die blijk geven van een onbedwingbare, bijna wilde passie voor het musiceren die alomtegenwoordig is in Hindemiths oeuvre. In de Concert Music for Strings and Brass (1931) - ook wel bekend als de 'Boston Symphony' - brengt Hindemith de eeuwenoude concertatostijl van concurrerende instrumentgroepen op een twintigste-eeuwse manier tot leven door gebruik te maken van ongebruikelijke ensemblecombinaties. De suite Nobilissima Visione (1938) ontleende hij aan een gelijknamige 'danslegende' over het visioen van de heilige Franciscus van de drie allegorieën van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid. Het stuk stelt de gewelddadige strijd voor waarin Franciscus gewond raakt, maar het grootste deel van de muziek is sereen, gericht op het edelste visioen dat de gewonde Franciscus vervolgens ervaart. De Symfonische Metamorfose van Thema's van Carl Maria von Weber (1944) was ook bedoeld als ballet, maar werd uiteindelijk een concertstuk. Hindemith baseerde het werk op een verzameling melodieën die Carl Maria von Weber ooit schreef voor een theateruitvoering van Friedrich Schillers Turandot. Webers vrij eenvoudige chinoiserie uit 1809 wordt meedogenloos voortgestuwd door Hindemiths ritmes en jazzy harmonieën. Het stuk belichaamt Hindemiths vermogen om oud en nieuw met elkaar te verzoenen in een hoogst persoonlijke muzikale taal.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: