Wesley Gonzalez Appalling Human (CD)
Uitgelicht
|
21,43 |
Naar shop
|
|
24,09 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Appalling Human is het tweede soloalbum van Wesley Gonzalez, uitgebracht in 2020. Dit reflectieve werk markeert een vertrek van de jaren 1970 easy listening esthetiek van zijn vorige album, in plaats daarvan omarmt het een verfijnd funk-pop geluid met invloeden van house, funk en disco muziek. Het album laat Gonzalez' groei als artiest zien, met een synth-achtige productie gecombineerd met soepele, zelfverzekerde zang en prachtige achtergrondzangarrangementen. De strakke, gelaagde productie laat snelle, piekerige synthesizerelementen horen die zich opbouwen tot kolossale dreunende secties, waardoor een onderscheidend sonisch landschap ontstaat dat zowel eigentijds als nostalgisch aanvoelt. Het album verkent thema's als zelfrealisatie en in het reine komen met iemands verleden, waarbij de verschillende uitkomsten en gevolgen van eerdere acties en beslissingen onder de loep worden genomen. Gonzalez laat een charmant zelfvertrouwen horen in zijn stem, terwijl hij een introspectieve kwaliteit behoudt op de hele plaat. Het geluid trekt vergelijkingen met artiesten als Metronomy, met platgedrukte synths die klimmende progressies aandrijven, maar Gonzalez' kenmerkende vocale aanpak en strakke productie onderscheiden dit werk. De verweving van synthlagen met funky achtergrondgitaren en glijdende bas creëert een geruststellende nostalgie vermengd met futuristische popgevoeligheden. Deze twaalf tracks tellende release laat een artiest zien die met succes de valkuilen van overproductie, die vaak tweede albums plagen, heeft vermeden. In plaats daarvan levert het een samenhangend en zelfverzekerd oeuvre af dat een echte artistieke evolutie en persoonlijke reflectie vertegenwoordigt.
Appalling Human is het tweede soloalbum van Wesley Gonzalez, uitgebracht in 2020. Dit reflectieve werk markeert een vertrek van de jaren 1970 easy listening esthetiek van zijn vorige album, in plaats daarvan omarmt het een verfijnd funk-pop geluid met invloeden van house, funk en disco muziek. Het album laat Gonzalez' groei als artiest zien, met een synth-achtige productie gecombineerd met soepele, zelfverzekerde zang en prachtige achtergrondzangarrangementen. De strakke, gelaagde productie laat snelle, piekerige synthesizerelementen horen die zich opbouwen tot kolossale dreunende secties, waardoor een onderscheidend sonisch landschap ontstaat dat zowel eigentijds als nostalgisch aanvoelt. Het album verkent thema's als zelfrealisatie en in het reine komen met iemands verleden, waarbij de verschillende uitkomsten en gevolgen van eerdere acties en beslissingen onder de loep worden genomen. Gonzalez laat een charmant zelfvertrouwen horen in zijn stem, terwijl hij een introspectieve kwaliteit behoudt op de hele plaat. Het geluid trekt vergelijkingen met artiesten als Metronomy, met platgedrukte synths die klimmende progressies aandrijven, maar Gonzalez' kenmerkende vocale aanpak en strakke productie onderscheiden dit werk. De verweving van synthlagen met funky achtergrondgitaren en glijdende bas creëert een geruststellende nostalgie vermengd met futuristische popgevoeligheden. Deze twaalf tracks tellende release laat een artiest zien die met succes de valkuilen van overproductie, die vaak tweede albums plagen, heeft vermeden. In plaats daarvan levert het een samenhangend en zelfverzekerd oeuvre af dat een echte artistieke evolutie en persoonlijke reflectie vertegenwoordigt.