Westhavenkade

Jannie Kramer weet één ding zeker: haar man Lubbert heeft niets verkeerd gedaan met de kinderopvangtoeslag die de fiscus terugvordert. Dus verzamelt ze alles wat het tegendeel kan bewijzen — agenda's, bankafschriften, een verklaring van haar schoonzus die op de kinderen paste. De ambtenaar die hun dossier behandelt, neemt er alle tijd voor, zegt hij, en komt telkens weer aan hun keukentafel zitten met zijn map en zijn beloftes. Maar in het zijvak van de bestelbus liggen enveloppen die nooit zijn opengemaakt, en in een doos op zolder ligt papier dat niemand had mogen vinden. Terwijl de vitrine elke ochtend weer gevuld moet worden en de rij tot voorbij de etalage staat, schuift er onder het gewone leven van de vishandel iets naar boven dat niemand hardop wil noemen: wie hield zich eigenlijk aan welke waarheid, en sinds wanneer weet iedereen dat al?Dit boek is door AI gegenereerd.