Wetenschapsfilosofie voor geesteswetenschappen

Letterkunde, taalkunde, geschiedenis, theologie en filosofie behoren tot de geesteswetenschappen. Ze vragen zich af wat deze vakgebieden gemeen hebben en hoe zij zich verhouden tot natuur- of maatschappijwetenschappen. Het idee van drie hoofdwetenschappen is historisch gegroeid en niet onomstreden. Dit boek schetst de invloedrijkste visies op wetenschappelijke kennis vanaf Aristoteles en Galilei tot Karl Popper en Thomas Kuhn, en onderzoekt de kennisidealen en stijlen van argumenteren die zij neerzetten. Vervolgens richt het zich op hedendaagse filosofische en methodologische opvattingen over de aard en culturele taak van de geesteswetenschappen, zoals logisch empirisme, hermeneutiek, kritische theorie, (post-)structuralisme en postkolonialisme. Een belangrijk onderscheid van dit boek is de systematische aandacht voor methodologische vragen en de filosofische achtergronden van de geesteswetenschappen. In tegenstelling tot veel handboeken dat de nadruk legt op de natuurwetenschappen, wordt juist het ontstaan en de filosofische afhankelijkheden van het idee dat de natuurwetenschappen de 'echte' wetenschappen zouden zijn historisch belicht.

Dit boek bevat 384 pagina’s en verschijnt in een derde, paperback-editie bij Amsterdam University Press.

Kenmerken

• Invloedrijke visies van Aristoteles tot Kuhn en Popper
• Beschrijft epistemische idealen en argumentatiestijlen
• Focust zich op hedendaagse filosofische en methodologische visies
• Behandelt hermeneutiek, kritische theorie, (post-)structuralisme en postkolonialisme
• Legt nadruk op systematische methodologie en filosofische achtergronden
• Vergelijkt met traditionele nadruk op natuurwetenschappen