White Bird/Burn The Sky

Het debuutalbum White Bird/Burn the Sky van Palace of the King, uitgebracht in 2015, is een krachtpatser van klassieke rock doordrenkt met blues, soul, rock-'n-roll en hints van psychedelica uit de jaren zestig. De band, afkomstig uit Melbourne, Australië, brengt een frisse kijk op invloeden uit de jaren zeventig, waarbij ze groovy grooves die doen denken aan Led Zeppelin, de verweven toetsen en gitaren van Deep Purple en de epische uitstraling van Free of Bad Company combineren, terwijl ze tegelijkertijd hun originaliteit behouden en geruchten over de ondergang van het genre de kop indrukken. Onder leiding van de energieke zanger Tim Henwood, wiens toonhoogte soms doet denken aan Geddy Lee, pulseert het album met intensiteit, riffgedreven energie, sfeervolle keyboards en gelaagde opbouw die vraagt om een hoog volume. Recensenten prijzen de solide opbouw, van funky invloeden tot uitgebreide nummers die ademen en groeien, waardoor het album zich onderscheidt voor fans van Rival Sons, Black Crowes of eerlijke, soulvolle rock. Dit album van Listenable Records voelt aan als een doorgewinterd werk, ondanks dat het een debuut is, en combineert de rauwe kant van AC/DC met Pink Floyd-achtige psychedelica in een gedurfd, onbeschaamd pakket. Het artwork roept het tijdperk perfect op en het geluid – compleet met koperblazers en orgels – voert luisteraars mee naar een levendig, wild rocklandschap dat zowel nostalgisch als innovatief is. Palace of the King raakt de kern van het klassieke rock-DNA met hooks, riffs en soul die de grond doen trillen, waardoor het een spannende luisterervaring is voor iedereen die verlangt naar de pompeuze sound van de jaren 70, herleefd voor moderne oren.