White Light/White Heat (LP)

White Light/White Heat is de tweede studioalbum van de Amerikaanse rockband The Velvet Underground, uitgebracht in 1968. Het album is opgenomen in de stijl van hun liveoptredens en benadrukt improvisatie, wat leidde tot een ruw en gedistord geluid. Het was het laatste album met John Cale als lid van de band, en het legde de basis voor genres zoals punkrock, shoegaze en noise rock door zijn extreme geluidsniveaus. Het album wordt beschouwd als een delivery van experimentele rock, waarbij de band grenzen verlegt en de conventionele schoonheid van muziek herdefinieert. Het album is geïnspireerd door de stadse sfeer van New York en brengt een sfeer van brutaliteit en rauwheid over. Het wordt vaak als "consciously anti-beauty" omschreven door John Cale, wat betekent dat het bewust afwijkt van traditionele schoonheid. Het resultaat is een album dat de grime van het leven in de stad in de muziek integreert, waardoor het een unieke en invloedrijke inhoud heeft. The Velvet Underground slaagde erin om een revolutionaire klank te creëren die de geschiedenis van rockmuziek zou veranderen.