Wie lacht om een uitzendkracht?

Wie lacht om een uitzendkracht?, waar gaat het boek over?Hilarische verhalen over lopendeband- en ander productiewerkTijdelijke medewerker of voer voor de vaste fabriekslolbroeken? Voor de meeste studentjes die in de jaren zeventig hun studiegeld wilden aanvullen, geen moeilijke keus. Een uitzendkracht moest niet terugschrikken voor - op zijn zachtst gezegd - merkwaardige taken en nog vreemdere werkomstandigheden. Het compleet genegeerd worden door de vaste krachten was niet zo’n zeldzaamheid als het zou moeten zijn. En als je al werd opgemerkt, was het vaak om als lijdend onderwerp van de bedrijfsgrapjes te dienen. Henry van Zuijlen heeft het in Brabant ondergaan en kon er gelukkig de gein van inzien. In Wie lacht om een uitzendkracht? laat hij zien dat humor ook in de fabriekshal voor het oprapen lag. Over de auteur Henry van Zuijlen Henry van Zuijlen (1958) heeft een roerig werkverleden. Na een weinig inspirerend jaartje MAVO, gevolgd door twee rampzalige LTS-seizoenen, begon hij aan een omscholing voor zijn ware passie: Vormgeving in de reclame. Maar pa Van Zuijlen vond dat gefröbel op papier van zijn zoon geen investering waard. Dus ging Henry, ondernemend als ie is, op zoek naar een andere financiële injectie. En vond die helaas achter de lopende band. Wat uiteindelijk toch een ‘happy end’ kent in de vorm van dit boek. Meer informatie ISBN 9789402250091 Editie 1 Hoofdauteur Henry van Zuijlen Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 21 december 2018 Aantal pagina's 202 Uitgever BoekScout BV NUR 303 - Verhalenbundels Bijgewerkt op 01-04-2026, 09:05:10

Tijdelijke medewerker of voer voor de vaste fabriekslolbroeken? Voor de meeste studentjes die in de jaren zeventig hun studiegeld wilden aanvullen, geen moeilijke keus. Een uitzendkracht moest niet terugschrikken voor - op zijn zachtst gezegd - merkwaardige taken en nog vreemdere werkomstandigheden. Het compleet genegeerd worden door de vaste krachten was niet zo’n zeldzaamheid als het zou moeten zijn. En als je al werd opgemerkt, was het vaak om als lijdend onderwerp van de bedrijfsgrapjes te dienen. Henry van Zuijlen heeft het in Brabant ondergaan en kon er gelukkig de gein van inzien. In Wie lacht om een uitzendkracht? laat hij zien dat humor ook in de fabriekshal voor het oprapen lag.