Wielomodalne badanie wplywu stresu na procesy pamięciowe

Reakcja organizmu na stres jest mechanizmem adaptacyjnym s¿u¿¿cym utrzymaniu homeostazy w momencie stresu, a tak¿e przygotowaniu organizmu na podobne sytuacje, które mog¿ si¿ powtórzy¿ w przysz¿o¿ci. Reakcja na stres wywiera zatem wp¿yw na procesy uwagi i kodowania pami¿ci od momentu wyst¿pienia sytuacji stresowej i po jej zako¿czeniu, kiedy to rozpoczynaj¿ si¿ procesy konsolidacji. W ramach niniejszej pracy zbadano w trzech badaniach wp¿yw stresu na procesy fiksacji, pami¿¿ w¿chow¿ i pami¿¿ bezpo¿redni¿ przedmiotów. W badaniu z wykorzystaniem technologii ¿ledzenia ruchu gäek ocznych zbadano, czy stres wywo¿any testem stresu spo¿ecznego Triera wp¿ywa na fiksacj¿ elementów centralnych, wzmacniaj¿c pami¿¿. W drugim badaniu zbadano wp¿yw zwi¿kszonej czujno¿ci w sytuacji stresowej poprzez reakcj¿ s¿uchow¿ na bodziec, 24 godziny pó¿niej, w po¿¿czeniu z zapachem do¿wiadczonym podczas stresora. W trzecim badaniu zbadano dalsze wzmocnienie pami¿ci i reaktywno¿¿ na bodziec bezpo¿rednio po wyst¿pieniu stresora. Wyniki trzech badä przyczyniaj¿ si¿ do zrozumienia natychmiastowych i d¿ugotrwäych fizjologicznych i behawioralnych skutków stresu.