Wijzen naar de maan

In Wijzen naar de maan van Jan Geurtz worden boeiende, ontroerende en gedeeltelijk autobiografische verhalen gepresenteerd die laten zien hoe spiritualiteit in het dagelijks leven kan ontwaken en zich verder kan ontwikkelen. Geurtz verkent hoe we via liefde en lijden bewuster kunnen toeleven naar een diepe realisatie van de werkelijkheid en naar de non-duale verbondenheid van alles, onze natuurlijke staat van Zijn. De verhalen gebruiken eeuwenoude boeddhistische beeldspraak waarin ons bewustzijn vergeleken wordt met de maan die weerspiegeld wordt in elke vijver, plas of rivier op aarde.

geïnspireerd op Dzogchen, Tantra en Advaita – fungeren de verhalen als vingers die wijzen naar de ware maan: het oorspronkelijke zelfbewustzijn waar ons ogenschijnlijk afgescheiden ego-bewustzijn een reflectie van is. Het boek laat zien hoe spiritualiteit in een gewoon mens kan ontwaken en zich verder kan ontwikkelen, en onderzoekt vanuit een nieuw perspectief hoe je naar emotionele problemen kunt kijken.

De verhalen schetsen een spirituele zoektocht in het leven van alledag en bouwen voort op eerder werk waarin de visie op onszelf en de werkelijkheid helder wordt uiteengezet, terwijl het tempo en de toon een stap verder zetten richting innerlijke realisatie.

Kenmerken

• Verhalen vol emotie en inzicht
• Autobiografische elementen
• Spirituele zoektocht in het dagelijks leven
• Geïnspireerd door Dzogchen, Tantra, Advaita
• Maan als beeldspraak voor bewustzijn
• Non-duale verbondenheid van alles