Wild Nothing Life Of Pause (CD)
Uitgelicht
|
25,97 |
Naar shop
|
|
29,62 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Wild Nothing – Life of Pause verscheen in 2016 en markeert een nieuwe richting voor het project van Jack Tatum. Terwijl eerdere albums als Gemini en Nocturne werden gekenmerkt door dromerige, introspectieve shoegaze en dream-pop, gaat Life of Pause een stap verder naar helderder, eerlijker popgeluid. Het album voelt directer aan en plaatst de muziek minder in een scherm van mistige melancholie, maar richt zich op een toegankelijkere, rijkere productie met nadrukkelijke invloeden uit barokpop, funk en zelfs tropische ritmes. Dit is geen ijle, etherele plaat, maar eentje die met beide benen op de grond staat en het licht binnenlaat. Het geluid van Life of Pause is eclectisch en vrij rondzwervend. Tatum mixt gitaarpop en elektronische synthesizers met hier en daar funky gitaren, marimba en zelfs brass. De sfeer balanceert tussen nieuwe wave, electropop en dromerige indie, maar ontsnapt aan een echt overkoepelend genre. De instrumentatie is gedurfder, met meer lagen en textuur, en de vocale lijnen zijn duidelijker en nadrukkelijker dan voorheen. Toch mist het album soms het gevoel van diepgang en gelaagdheid dat zijn voorgangers zo sterk maakte. Waar het ene moment de tracks vol kleur en glans zitten, voelen ze elders juist druk en overvol. Kritieken prijzen het vakmanschap, maar delen de mening dat Life of Pause weliswaar uitstekend in elkaar zit, maar net niet zo herkenbaar of onvergetelijk wordt als Tatum’s beste werk. Het is een popexperiment dat het gevoel geeft van een getalenteerde kunstenaar die nieuwe wegen verkent, maar daarbij soms de magie van de eerste albums en ep’s net niet kan evenaren. Desondanks is dit een album dat de luisteraar meesleept in een heldere, haast zonnige luisterervaring, vol variatie en momenten van zuivere popvreugde.
Wild Nothing – Life of Pause verscheen in 2016 en markeert een nieuwe richting voor het project van Jack Tatum. Terwijl eerdere albums als Gemini en Nocturne werden gekenmerkt door dromerige, introspectieve shoegaze en dream-pop, gaat Life of Pause een stap verder naar helderder, eerlijker popgeluid. Het album voelt directer aan en plaatst de muziek minder in een scherm van mistige melancholie, maar richt zich op een toegankelijkere, rijkere productie met nadrukkelijke invloeden uit barokpop, funk en zelfs tropische ritmes. Dit is geen ijle, etherele plaat, maar eentje die met beide benen op de grond staat en het licht binnenlaat. Het geluid van Life of Pause is eclectisch en vrij rondzwervend. Tatum mixt gitaarpop en elektronische synthesizers met hier en daar funky gitaren, marimba en zelfs brass. De sfeer balanceert tussen nieuwe wave, electropop en dromerige indie, maar ontsnapt aan een echt overkoepelend genre. De instrumentatie is gedurfder, met meer lagen en textuur, en de vocale lijnen zijn duidelijker en nadrukkelijker dan voorheen. Toch mist het album soms het gevoel van diepgang en gelaagdheid dat zijn voorgangers zo sterk maakte. Waar het ene moment de tracks vol kleur en glans zitten, voelen ze elders juist druk en overvol. Kritieken prijzen het vakmanschap, maar delen de mening dat Life of Pause weliswaar uitstekend in elkaar zit, maar net niet zo herkenbaar of onvergetelijk wordt als Tatum’s beste werk. Het is een popexperiment dat het gevoel geeft van een getalenteerde kunstenaar die nieuwe wegen verkent, maar daarbij soms de magie van de eerste albums en ep’s net niet kan evenaren. Desondanks is dit een album dat de luisteraar meesleept in een heldere, haast zonnige luisterervaring, vol variatie en momenten van zuivere popvreugde.
AmazonAudio-cd, Labels B Bella Union