Wintergast

De koffers staan midden in het café en niemand doet alsof dat normaal is. Sanne is terug bij haar moeder, in het huis boven de zaak, aan een boulevard waar de wind uit het noorden komt en de deur klemt als het gaat waaien. Ineke telt de kassa, veegt de bar schoon die al schoon is, en zwijgt over dingen die ze pas later, half, hardop zegt. Buiten voert Wim elke ochtend om tien voor negen een kat die van niemand is en toch al jaren bij iedereen hoort.Er komt een kaart uit Almere, een telefoontje dat niemand opneemt, een brief die te lang in een la blijft liggen. Tussen twee vrouwen die elkaar al hun hele leven kennen en toch nog dingen voor elkaar verzwijgen, groeit langzaam iets wat niemand een naam durft te geven — net als bij die kat, die elke avond weer voor de deur zit, buiten in de kou, wachtend op iets wat niemand haar durft te beloven.Hoelang kun je blijven staan voor een deur die openstaat?Dit boek is door AI gegenereerd.