Wirtualne artykulatory: Okluzja poza mechanicznym artykulatorem

Wirtualne artykulatory to cyfrowe symulacje mechanicznych artykulatorów stosowanych w protetyce i stomatologii odtwórczej do odtwarzania ruchów ¿uchwy i relacji zgryzowych. Wspieraj¿ one dok¿adn¿ diagnostyk¿, planowanie leczenia i cyfrow¿ produkcj¿ bez fizycznych odlewów, odzwierciedlaj¿c integracj¿ CAD/CAM, CBCT, skanowania wewn¿trzustnego i analizy ruchu ¿uchwy w nowoczesnej stomatologii. Wczesna rejestracja ruchu ¿uchwy rozpocz¿¿a si¿ od kinefluorografii wprowadzonej przez Klatsky'ego w 1939 roku, pó¿niej udoskonalonej przez Jankelsona i technologii wzmacniacza obrazu Berry'ego i Hoffmana w celu zmniejszenia ekspozycji na promieniowanie. Pó¿niejsze systemy elektroniczne, optoelektroniczne, pantograficzne i aksjograficzne umo¿liwi¿y trójwymiarowe ¿ledzenie szcz¿ki i ulepszone programowanie artykulatora. Niedawna integracja danych ruchu szcz¿ki ze skanami cyfrowymi doprowadzi¿a do powstania dynamicznych wirtualnych pacjentów. Badania walidacyjne przeprowadzone przez Ralpha DeLonga wykazäy, ¿e wirtualne artykulatory niezawodnie odtwarzaj¿ kliniczn¿ okluzj¿.