¿wit teorii Zygmunta Freuda

Zygmunt Freud nie jest imieniem osoby, ale stä¿ metafor¿ "episteme" libido. Jego kosmiczny romans z zas¿oni¿t¿ "oaz¿ umys¿u" wstrz¿sn¿¿ naszym ¿wiatem i sprawi¿, ¿e wszyscy mogli rozkoszowä si¿ chwä¿ jego niezrównanego odkrycia - "nie¿wiadomo¿ci". Rozwi¿zuj¿c odwieczn¿ ludzk¿ potrzeb¿ osi¿gni¿cia "mokszy" poprzez "eros" i "tanatos", cieszy¿ si¿ "Veni, vidi, vici", a krytycy okrzykn¿li go "Kopernikiem psychologii". Dzi¿ki tej ksi¿¿ce, która ma form¿ enigmatycznej "odysei", czytelnicy zostan¿ pobudzeni do "od¿o¿enia" swoich mechanizmów obronnych i zanurzenia si¿ w swoim "Id", "kompleksie Edypa" i innych st¿umionych pragnieniach. Uwi¿zieni w afotycznej strefie snu, zostan¿ wyzwoleni przez zmierzchowy blask maksymy swojego ko¿a ratunkowego: "Sny s¿ królewsk¿ drog¿ do nie¿wiadomo¿ci". W ko¿cowej fazie swojej podró¿y b¿d¿ ¿wiadkami tego, jak Zygmunt Freud dziää jako katalizator inspiruj¿cy teoretyków literatury wykraczaj¿cych poza szko¿¿ krytyki psychoanalitycznej i wywar¿ niezatarty wp¿yw na ró¿ne teorie, które krytycy stosuj¿ obecnie w literaturze.