Witch Burning

Het album Witch Burning van Salem Mass is een sterk obscuur Amerikaans rockalbum uit 1971 dat zich het best laat omschrijven als een unieke mix van hardrock, psychedelica en vroege progressieve rock. De band opereerde destijds aan de rafelige rand van de mainstream en slaagde erin om een herkenbaar eigen geluid neer te zetten, vol schurende gitaar, zwaar orgel en opvallende Moog-synthesizers, waarvan geclaimd wordt dat zelfs een van de allereerste Moog-exemplaren ooit gebruikt werd voor de opnames. De sfeer wordt gedomineerd door duistere, satanische en occulte thema’s, wat perfect aansluit bij het bloederige albumartwork en de beklemmende, soms bijna hysterische vocalen. Hoewel de titeltrack de luisteraar meteen aan boord haalt met een langdurige, intens psychedelische jam vol experimentele Moog-solo’s en zware riffs, schakelt de rest van het album regelmatig over op lichtere, meer toegankelijke momenten die soms zelfs poppy klinken. Die wisselvalligheid maakt het album lastig te plaatsen, maar vooral de instrumentale uitvoering en het gebruik van bijzondere klanken zorgen voor genoeg reden om het te herwaarderen. Het gevoel van improvisatie en de ruige opnameomgeving – een biertent die tot studio omgetoverd werd – zijn te horen en dragen bij aan de rauwe, authentieke sfeer die Witch Burning zo fascinerend maakt. Genre-experts herkennen er invloeden uit Sabbath en Deep Purple in, maar Salem Mass blijft toch vooral een eigenzinnige, moeilijk te labelen band met slechts één officieel album op hun naam. Het album wordt beschouwd als een verzamelobject onder fans van proto-metal en obscure psychedelische rock.