Wizje monarchii: Niewolnicy, robotnicy i abolicjonizm na dworze (1870 1889)

"Publiczna transkrypcja" monarchii nakre¿läa budow¿ wizerunku i samo¿wiadomo¿ci cesarza jako monarchii-sieroty narodu, majestatycznego króla, tropikalnego cesarza, mecenasa ruchu romantycznego, króla-obywatela, a pó¿niej wygnanego m¿czennika i mitu narodowego. Na tym poziomie monarchia by¿a przedstawiana jako instytucja ciesz¿ca si¿ sympati¿ ludu i nios¿ca poczucie ochrony i dobroci wobec zwyk¿ych ludzi, w której Pedro II pe¿ni¿ rol¿ dobrotliwego króla, swego rodzaju "ojca ubogich". Istniä jednak równie¿ "ukryty" projekt monarchii, który przenikä ekonomiczn¿, polityczn¿ i ideologiczn¿ praktyk¿ dominacji elity imperialnej, opowiadaj¿c si¿ za utrzymaniem struktur spo¿ecznych ustanowionych jeszcze w okresie kolonialnym. W zwi¿zku z tym w¿ród wi¿kszo¿ci mieszkäców imperium postrzeganie wizerunku i samooceny króla oraz re¿imu monarchicznego ulegäo ci¿g¿ym zmianom. Zarówno w indywidualnych inicjatywach, jak i zbiorowych próbach uzyskania wspó¿pracy i ochrony ze strony Dom Pedro II, rodziny królewskiej i korony, wspó¿istniäa apatia, pragmatyzm i sprzeciw wobec re¿imu i cesarza.