Wlaściwości luminescencyjne krzemu i tlenku cyny

Ksi¿¿ka zawiera przegl¿d badä w¿äciwo¿ci fizycznych, chemicznych i luminescencyjnych czystych i domieszkowanych pierwiastkami ziem rzadkich fosforów tlenkowych z grupy IV A. Tlenki uwzgl¿dnione w niniejszej pracy to SiO2 i SnO2. SiO2 od dawna znany jest jako dogodny no¿nik pierwiastków ziem rzadkich i jest szeroko stosowany do produkcji laserów pó¿przewodnikowych, natomiast SnO2 jest pó¿przewodnikiem typu n o szerokiej przerwie energetycznej wynosz¿cej 2,5-3 eV, który krystalizuje si¿ w strukturze rutylu (struktura tetragonalna). SnO2 nale¿y do specjalnej klasy pó¿przewodników, które maj¿ bezpo¿redni¿ przerw¿ energetyczn¿, ale s¿ zakazane dipolowo ze wzgl¿du na swoj¿ specjaln¿ symetri¿ funkcji falowej. W niniejszej pracy luminescencyjne tlenki z grupy IV A (SiO2 i SnO2) zostäy przygotowane metod¿ zol-¿elow¿, ale czysta forma nanoluminescencyjnych tlenków z grupy IV A ma s¿ab¿ intensywno¿¿ luminescencji. Mo¿na j¿ wielokrotnie zwi¿kszy¿ poprzez domieszkowanie pierwiastkami ziem rzadkich, dlatego domieszkowanie przeprowadzono przy u¿yciu pierwiastków ziem rzadkich (Ce3+, Eu3+ i Dy3+). S¿ one jednocze¿nie w¿¿czane do matryc krzemionkowych i cynowych w procesach zol-¿elowych, a nast¿pnie charakteryzowane za pomoc¿ ogólnych technik charakteryzacji i luminescencji.