Wlaściwości termomechaniczne odpadów epoksydowych wzmocnionych wlóknem szklanym PP

Z wyników eksperymentów wynika, ¿e próbka o wielko¿ci cz¿stek 150 mikronów zmniejszy¿a palno¿¿ pierwotnego polipropylenu i poprawi¿a w¿äciwo¿ci mechaniczne. Przypisano to lepszym w¿äciwo¿ciom w¿ókna szklanego u¿ytego jako wzmocnienie. Wszystkie dodatki o ró¿nych rozmiarach cz¿stek miäy wp¿yw na czysty polipropylen, zarówno pod wzgl¿dem palno¿ci, jak i w¿äciwo¿ci mechanicznych badanych wraz ze wzrostem zawarto¿ci wype¿niacza. Czas zap¿onu wszystkich kompozytów wyd¿u¿ä si¿ wraz ze wzrostem zawarto¿ci wype¿niacza. Kolejno¿¿ wzrostu czasu zap¿onu wynosi¿a od 0 do 10%: 150 mikronów > 200 mikronów > 250 mikronów > 300 mikronów. Wzrost czasu zap¿onu wynikä z oboj¿tnego charakteru w¿ókna szklanego, trójwodzianu glinu (ATH) i ¿ywic epoksydowych stosowanych w produkcji odpadów epoksydowych wzmocnionych w¿óknem szklanym. Wysoki czas zap¿onu odnotowany w próbce o wielko¿ci cz¿stek 150 mikronów sugerowä, ¿e nast¿pi poprawa w¿äciwo¿ci ognioodpornych polipropylenu dzi¿ki synergii zwi¿zków azotu i oboj¿tnego charakteru w¿ókna szklanego w matrycy.