Wykrywanie raka prostaty przy użyciu biomarkerów epigenetycznych

Rak gruczo¿u krokowego charakteryzuje si¿ wysok¿ zachorowalno¿ci¿ na cäym ¿wiecie i stanowi drug¿ po raku p¿uc przyczyn¿ zgonów zwi¿zanych z nowotworami u m¿¿czyzn. Obecnie jedyn¿ nieinwazyjn¿ procedur¿ stosowan¿ we wczesnej diagnostyce raka prostaty jest pomiar st¿¿enia antygenu specyficznego dla prostaty w surowicy krwi. Od czasu jego wprowadzenia w 1982 r. wykazano, ¿e ¿miertelno¿¿ z powodu raka prostaty zostäa zmniejszona. Jednak ostatnio stosowanie PSA w surowicy zostäo zakwestionowane ze wzgl¿du na jego nisk¿ dok¿adno¿¿, zw¿aszcza w odniesieniu do swoisto¿ci. W przypadku raka prostaty potrzebne s¿ nowe nieinwazyjne metody diagnostyczne, które zast¿pi¿ standardowe techniki. Wykazano, ¿e biomarkery molekularne odgrywaj¿ wän¿ rol¿ w diagnostyce niektórych typów nowotworów, takich jak rak p¿uc, rak okr¿¿nicy, rak p¿cherza moczowego, rak piersi i rak prostaty. Ostatnio wiele badä wykazäo przydatno¿¿ biomarkerów molekularnych we wczesnej diagnostyce i przewidywaniu nawrotów u pacjentów z rakiem prostaty.