Wypelniacz na bazie celulozy do stalego elektrolitu polimerowego

W niniejszych badaniach celuloza mikrokrystaliczna zostäa wyizolowana przy u¿yciu dwóch procesów termochemicznego roztwarzania Kraft i organosolv z biomasy li¿ci palmy olejowej (OPF) metod¿ hydrolizy kwasowej. Charakterystyk¿ wyekstrahowanej MCC przeprowadzono przy u¿yciu analiz uzupe¿niaj¿cych, takich jak FTIR, CP/NMR, TGA, DSC, GPC i XRD. Stwierdzono, ¿e wyizolowany MCC zostä zidentyfikowany jako polimorf celulozy typu I o wysokim wskäniku krystaliczno¿ci ni¿ ¿-celuloza (CrIorganosolvMCC: 76,51% >CrIKraft MCC: 73,51%, CrIorganosolv celuloza: 64,42% >CrIKraft celuloza: 62,52%). Ró¿ne proporcje biodegradowalnych elektrolitów polimerowych MCC-PLA-LiTFSi przygotowano technik¿ odlewania roztworu, a cienk¿ warstw¿ poddano dalszej analizie za pomoc¿ elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS) i woltamperometrii cyklicznej (CV). Stwierdzono, ¿e maksymalna przewodno¿¿ wynosi 1,25 × 10-5 S cm-1 dla 20% LiTFSi przy potencjale okna stabilno¿ci elektrochemicznej oko¿o 1,50 V. Zoptymalizowana folia BO5 (OMCC-PLA- 20% LiTFSI) zostäa wykorzystana do zbadania wp¿ywu cieczy jonowych (BmimCl) i zostäa dalej scharakteryzowana za pomoc¿ FTIR, DSC i XRD. Zoptymalizowana folia z ciecz¿ jonow¿ wykazäa wy¿sz¿ przewodno¿¿ (2,3 x 10-5 S cm-1).