Ludno¿¿ Brazylii marzy¿a o ponownym wyborze prezydenta republiki, czego nie robi¿a od dwudziestu jeden lat. W 1989 roku ta sama ludno¿¿, która piel¿gnowäa to marzenie, ponownie udäa si¿ do urn i wybräa swojego prezydenta. Po wyborach prezydenckich w 1989 roku ¿rodki masowego przekazu stäy si¿ przedmiotem badä naukowców z ró¿nych dziedzin wiedzy. W tym kontek¿cie powstäa niniejsza praca, obejmuj¿ca okres od 1937 r., kiedy to utworzono Departament Prasy i Propagandy (DIP), do 1989 r., kiedy to odby¿y si¿ pierwsze wybory prezydenckie po cywilno-wojskowym zamachu stanu z 1964 r. Starano si¿ pokazä negatywny wizerunek tradycyjnych partii i polityków w okresie zwanym Now¿ Republik¿ (1985-1989) oraz konsekwencje tego wizerunku dla wyborów. Przeanalizowano budowanie wizerunku ówczesnego kandydata Fernando Collora de Mello i sposób, w jaki zostä on stworzony przez telewizj¿. Niniejsza praca zako¿czy¿a si¿ kilkoma refleksjami na temat relacji mi¿dzy histori¿, mediami i polityk¿, podkre¿laj¿c brak badä w tej dziedzinie, zw¿aszcza je¿li szukamy podej¿cia historiograficznego.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: