Zaburzenia autoimmunologiczne

Na pocz¿tku XX wieku Paul Ehrlich, wybitny niemiecki hematolog, immunolog i laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny w 1908 roku, przedstawi¿ biologiczn¿ teori¿ horror autotoxicus, niech¿ci organizmu do naräania si¿ na niebezpiecze¿stwo poprzez tworzenie toksycznych autoprzeciwciä. Innymi s¿owy, uk¿ad odporno¿ciowy organizmu nie móg¿ rozwin¿¿ odpowiedzi autoimmunologicznej. Teoria Ehrlicha pozostäa powszechnie przyj¿tym kanonem w raczkuj¿cej wówczas dziedzinie immunologii, pomimo licznych dowodów przeciwnych opublikowanych przez jego wspó¿czesnych naukowców i pó¿niejszych biologów. Niszczycielska si¿a i z¿o¿ono¿¿ ludzkiego uk¿adu odporno¿ciowego wymaga obecno¿ci wyrafinowanych mechanizmów reguluj¿cych jego aktywno¿¿. Kwestia rozró¿niania "ja" i "nie-ja" oraz regulacji autoimmunizacji stäa si¿ g¿ównym problemem wspó¿czesnej immunologii. Autoimmunizacja jest stanem, w którym strukturalne lub funkcjonalne uszkodzenie jest wytwarzane przez dziäanie immunologicznie kompetentnych komórek lub przeciwciä przeciwko normalnym sk¿adnikom organizmu. Zaburzenia autoimmunologiczne s¿ definiowane jako choroby, w których odpowiedzi immunologiczne na specyficzne antygeny w¿asne przyczyniaj¿ si¿ do trwaj¿cego uszkodzenia tkanek.