Zapis piezograficzny: klucz do stabilno¿ci protez ca¿kowitych: Podej¿cie kliniczne i metodologiczne

Rehabilitacja protetyczna pacjenta z cäkowitym bezz¿biem i znacznym zanikiem grzebienia jest jednym z najbardziej z¿o¿onych wyzwä dla klinicysty. Resorpcja stref podparcia prowadzi do niestabilno¿ci, braku retencji, a tak¿e znacznego bólu i dyskomfortu. W tym kontek¿cie metoda piezograficzna opiera si¿ na zasadzie, ¿e dla kädego pacjenta istnieje strefa równowagi w przestrzeni jamy ustnej, w której funkcje mi¿¿ni nie zak¿ócaj¿ dziäania protezy. W tym miejscu si¿y wywierane przez j¿zyk s¿ równowäone przez si¿y wywierane przez wargi i policzki. Aby zapewni¿ korzystne rokowanie, pozycjonowanie z¿bów musi uwzgl¿dniä funkcjonalne punkty orientacyjne charakterystyczne dla kädego pacjenta. Niniejsza ksi¿¿ka omawia ró¿ne podej¿cia, bior¿c pod uwag¿ funkcje fizjologiczne, w celu poprawy retencji protetycznej i optymalizacji komfortu pacjenta podczas funkcji jamy ustnej, takich jak ¿ucie, po¿ykanie i fonacja, zilustrowane przypadkami klinicznymi.