Zasada sprawiedliwo¿ci spo¿ecznej w praktyce etnoturystyki

Wed¿ug Banku ¿wiatowego Madagaskar odwiedza obecnie ¿rednio 200 000 turystów rocznie. Dziäalno¿¿ ta przyczynia si¿ do dynamicznego rozwoju gospodarczego kraju i promuje potencjä tej wielkiej wyspy na arenie mi¿dzynarodowej. Wielka wyspa obfituje w bogactwa naturalne i kulturowe. W kontek¿cie turystyki kulturowej, turystyki spo¿eczno¿ciowej, a zw¿aszcza etnoturystyki, terytorium Madagaskaru pozostaje wci¿¿ w niewielkim stopniu wykorzystane. Nasze badania przeprowadzili¿my w Ankarafantsika, poniewä etnoturystyka w tamtejszych fokontany stanowi jedn¿ z dziedzin przyczyniaj¿cych si¿ do zaangäowania ludno¿ci zarówno w dziäalno¿¿ turystyczn¿, jak i generuj¿c¿ dochody. W tym przypadku postrzegane jest to jako integracja grup etnicznych jako g¿ównych podmiotów turystyki. Dziäalno¿¿ ta przyczynia si¿ do zrównowäonej turystyki, rozwoju i zrównowäonego rozwoju spo¿eczno¿ci. Jednak skutki kulturowe i spo¿eczno-gospodarcze praktykowania etnoturystyki stanowi¿ powäne wyzwania w kontek¿cie przestrzegania zasad sprawiedliwo¿ci spo¿ecznej zawartych w karcie z Lanzarote.

Pagina's: 72, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza