Ze zijn ons vergeten

Een striemend manifest over crisis en hebzucht in tijden van corona. Een oude wereld die afsterft en een nieuwe die nog geboren moet worden. Het verhaal vult de duisternis met sterren: coronahelden, de werkende klasse en zij die de boel laten draaien. Anna, een poetsvrouw in een ziekenhuis, beschrijft hoe rekeningen betaald moeten worden en hoe haar man zijn baan op de luchthaven is kwijtgeraakt. Applaus tussen de boterhammen blijkt niet genoeg. Covid-19 heeft de maskers afgetrokken en laten zien hoe winstzucht koning is en corruptie prinses. We tuimelen in een diepe recessie waarin miljoenen mensen hun werk verliezen en de rijksten rijker worden. Ondanks de schaduwen blijft de roep luid: stop, ze zijn ons vergeten. Het verhaal gaat over sterren, solidariteit en nieuwe hoop, en eindigt met een oproep tot engagement. De toekomst wordt een strijdtoneel waarin degenen die de boel doen draaien daartoe worden uitgenodigd.

Tijdens de crisis wordt de roep om engagement benadrukt en rijst het beeld van een samenleving waarin vaak over het hoofd gezien mensen en beroepen centraal staan. Het benadrukt dat solidariteit nodig is om een toekomst te vormen waarin hoop niet verloren gaat.

De thema’s concentreren zich op voorbijgaan aan oppervlakkig applaus, het herstellen van verbindingen en het erkennen van de inzet van de werkende klas in donkere tijden. Het verhaal blijft vasthouden aan de boodschap van hoop en verandering.

Kenmerken

• Crisis en hebzucht in corona-tijd centraal thema
• Oude wereld sterft, nieuwe geboren
• Verhalen van Anna, poetsvrouw in ziekenhuis
• Coronahelden en werkende klasse in duisternis gezien
• Maskers af, maatschappij van winstdrang en corruptie
• Oproep tot engagement en solidariteit