Zespól ostrej niewydolności oddechowej u dzieci

Wprowadzenie: Zespó¿ ostrej niewydolno¿ci oddechowej (ARDS) u dzieci ma specyficzne cechy, które wp¿ywaj¿ na jego rozpoznanie, leczenie i rokowanie. Cel: Opisanie epidemiologicznych, terapeutycznych i ewolucyjnych cech pediatrycznego ARDS. Pacjenci i metody: Badanie opisowe przeprowadzone na oddziale intensywnej terapii pediatrycznej w ci¿gu 4 lat. Do badania w¿¿czono pacjentów w wieku od 15 dni do 16 lat, u których rozpoznano ARDS. Wyniki: Zarejestrowano 21 przypadków pediatrycznego ARDS. ¿rednia wieku wynosi¿a 1,8 ± 3,8 roku. Duszno¿¿ by¿a g¿ównym powodem przyj¿cia do szpitala w 95,2% przypadków, z objawami polipnoe (90,5%), sinic¿ (14,3%) i objawami niewydolno¿ci oddechowej (81%). ARDS by¿ ¿agodny u 1 pacjenta, umiarkowany u 11 pacjentów i ci¿¿ki u 9 pacjentów, ze ¿rednimi wskänikami utlenowania i saturacji wynosz¿cymi odpowiednio 20,4 i 14,9. Etiologia by¿a nast¿puj¿ca: ci¿¿kie zapalenie oskrzelików u 12 pacjentów.