Zijn, tijd, wereld en zijnde

Dit boekje gaat over de relatie Zijn, tijd, wereld en zijnde. Om deze relatie te denken moet je deze vier relata tegelijkertijd denken in een viereenheid, een Geviert, en dan wordt dat denken een vieren en dus een danken dat zich dichterlijk in dichten kan uitdrukken en stervelingen laat dansen. In dit boekje wordt Zijn met God geïdentificeerd. Pas vanuit die identificatie kan dan, het 'Het', gedacht worden dat het Zijn voorafgaat en waaruit het Zijn voortgekomen is en dat het Zijn, God dus, Volledig kan toeëigenen en in zichzelf kan 'integreren'. Het latere kan zijn eerdere bevatten alsof het eerder dan dit eerdere is. De stroom van het water heeft de Bron van waaruit het water stroomt geïntegreerd. Dit wordt toegelicht aan de hand van Genesis 1, Johannes 1 en een passage uit de Koran. Daarmee is dit boekje een correctie op een diep vermoeden van Heidegger. Heidegger verfoeit 'metafysisch oorsprongsdenken' waarin alles, alle zijnden, hun oorsprong vinden in God, die hij als het hoogste zijnde definieert. Hij stelt daar tegenover een denken in termen van Zijn en Zijn als een gebeuren zonder oorsprong of met vier oorsprongen. Hij verwart de oorsprong, God (die Zijn oorsprong tot Bron heeft gemaakt), met een denken in termen van een viereenheid over de ene oorsprong. Hij identificeert ten onrechte God met het hoogste zijnde. (Niet: God is Zijn. Wel: Zijn is God). Daardoor kan dit boekje de grond onthullen van waaruit de zogenaamde pre-socraten dachten. Waar Heidegger tracht terug te keren naar de pre-socraten wordt in dit boek het denken van de pre-pre-socraten hernomen.

Pagina's: 95, Paperback, Independently published