Zijvak

Els bezorgt al twintig winters de post in Barlheze, altijd twee stappen achter de kou aan. Op een dag in juli, met een hond die tegen het raam duwt en de tijd die doorloopt, past een aangetekende brief niet meer door de gleuf van een leeg huis. Ze doet wat ze altijd doet: ze tekent zelf. Jaren later werkt ze in de kelder van het gemeentearchief, tussen dozen die op iemand wachten, en staat de zoon van die brief plotseling aan de balie – met een formulier, een nummer, en een vraag die hij nog niet durft te stellen. Terwijl haar dochter een koffer in de gang laat staan en een collega aftelt naar zijn laatste werkdag, telt Els mee met een klok die ze zelf heeft stilgezet. Wat je niet bezorgt, verdwijnt niet. Het wacht, in een blik, op een plank, achter een nietje. Tot iemand vraagt waar het gebleven is.Dit boek is door AI gegenereerd.