Zintegrowane zarządzanie zasobami lądowymi i wodnymi w dowództwie kanalowym

Zaopatrzenie w wod¿ w kanale Hirakud (wschodnie Indie) nie jest wystarczaj¿ce, aby zaspokoi¿ zapotrzebowanie na wod¿ do nawadniania upraw niemonsunowych. W skali roku zaopatrzenie w wod¿ z kanäu jest w stanie zaspokoi¿ jedynie 54% zapotrzebowania na wod¿ do nawadniania przy 90% prawdopodobie¿stwie przekroczenia (PE). W zwi¿zku z tym, w celu z¿agodzenia deficytu wody do nawadniania, wody gruntowe s¿ uwäane za dodatkowe ¿ród¿o. W celu zbadania zachowania wód gruntowych przeprowadzono quasi-trójwymiarow¿ symulacj¿ przep¿ywu wód gruntowych za pomoc¿ programu Visual MODFLOW. Ponadto przeprowadzono po¿¿czone modelowanie symulacyjno-optymalizacyjne w celu okre¿lenia maksymalnego dopuszczalnego pompowania wód gruntowych. Nast¿pnie opracowano optymalny model alokacji gruntów i zasobów wodnych w celu okre¿lenia optymalnego wzorca upraw zapewniaj¿cego maksymalny roczny zwrot netto. Wyniki modelowania sugeruj¿, ¿e roczne zyski netto z tego obszaru mo¿na zwi¿kszy¿ odpowiednio o 51,3 i 12,5% przy poziomach 10 i 90% PE, przyjmuj¿c optymalne wzorce upraw i optymalne strategie pompowania. Przyj¿cie optymalnych wzorców upraw i optymalnych strategii pompowania jest zdecydowanie zalecane dla zrównowäonego zarz¿dzania dost¿pnymi gruntami i zasobami wodnymi komendy kanäu.