Zintegrowany system odżywiania roślin dla kukurydzy (Zea mays L.)

W eksperymencie laboratoryjnym zbadano dynamik¿ ró¿nych frakcji fosforu w wzbogaconych fosforitach skalnych z fosfobakteriami. Zabieg TRP EnFYM z PB odnotowä najwy¿sz¿ ilo¿¿ wszystkich frakcji fosforu niezale¿nie od rodzaju gleby i by¿ stosunkowo lepszy od MRP EnFYM z PB i bez PB. PB miä korzystny wp¿yw na ró¿ne frakcje P niezale¿nie od gleby i fosforytów skalnych. W eksperymentach polowych plon ziarna kukurydzy by¿ najwy¿szy (6,62 t/ha) w przypadku 100% P jako TRP EnFYM z PB (T14) w porównaniu z SSP na czarnej glebie wapiennej. Najwy¿sza efektywno¿¿ wykorzystania fosforu, efektywno¿¿ fizjologiczna i stosunek B:C by¿y najwy¿sze w T14. W czerwonej glebie niekalkowej najwy¿sze plony ziarna i ¿odyg zaobserwowano w T2 (100% P jako SSP) i by¿y one porównywalne z T8 (100% P jako MRP EnFYM z PB). Wzrost poziomu P spowodowä wzrost plonu ziarna i ¿odyg. Najwy¿szy PUE odnotowano w T2, a nast¿pnie w T8, a wraz ze wzrostem poziomu P odnotowano wzrost PUE. Najwy¿sza wydajno¿¿ fizjologiczna zostäa odnotowana w T2. Najwy¿szy wspó¿czynnik reakcji odnotowano w T6. Najwy¿szy stosunek B:C odnotowano w T7, a nast¿pnie w T8.