Zlamania Fronto Naso Orbito Ethmoidalne: Spostrzeżenia kliniczne i wyniki

Z¿amania szcz¿kowo-twarzowe cz¿sto wynikaj¿ z t¿pych urazów, takich jak wypadki samochodowe, napäci, urazy sportowe i upadki, przy czym urazy penetruj¿ce s¿ mniej powszechne. Spo¿ród nich z¿amania nosowo-oczodo¿owo-sieciowe (NOE) s¿ szczególnie z¿o¿one ze wzgl¿du na zaj¿cie ko¿ci czo¿owej, nosowej, ¿zowej, szcz¿kowej i sitowej. Z¿amania te naruszaj¿ ¿ci¿gno przy¿rodkowej cz¿¿ci k¿ta oka (MCT), prowadz¿c do deformacji funkcjonalnych i estetycznych, takich jak telecanthus, enophthalmos, deformacja nosa i wycieki p¿ynu mózgowo-rdzeniowego. Markowitz i Manson sklasyfikowali z¿amania NOE na trzy typy, w zale¿no¿ci od zaj¿cia MCT. Diagnoza jest trudna ze wzgl¿du na obrz¿k i uszkodzenie tkanek mi¿kkich, dlatego te¿ cienkowarstwowa tomografia komputerowa z rekonstrukcj¿ 3D pozostaje z¿otym standardem. Objawy kliniczne obejmuj¿ obrz¿k, podwójne widzenie, wyciek p¿ynu mózgowo-rdzeniowego i zmian¿ odleg¿o¿ci mi¿dzy k¿cikami oczu. G¿ównymi celami chirurgicznymi s¿ przywrócenie przyczepu ¿ci¿gna MCT, ochrona zawarto¿ci oczodo¿u i czaszki oraz odtworzenie symetrii twarzy. Wi¿kszo¿¿ z¿amä z przemieszczeniem wymaga otwartej redukcji i wewn¿trznej stabilizacji, cz¿sto poprzez dost¿p koronalny, z ostro¿n¿ redukcj¿ od stabilnych struktur czaszki do centralnych struktur twarzy.

Pagina's: 112, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza