Zmiany zwi¿zane z wiekiem w komórkach mi¿¿ni szkieletowych, proliferacja i glikogen

Mi¿sie¿ szkieletowy jest dynamicznym narz¿dem, który ulega zmianom przez cäe ¿ycie cz¿owieka, pocz¿wszy od okresu ¿ycia p¿odowego ä po staro¿¿. Starzenie si¿ wp¿ywa na ten organ w ró¿nych aspektach, takich jak unaczynienie, typologia w¿ókien, zawarto¿¿ tkanki ¿¿cznej, a ostatecznie oddziäuje na cechy komórkowe i subkomórkowe. Starzenie si¿ wp¿ywa na populacj¿ komórek rezydentnych mi¿¿nia szkieletowego, a konkretnie na komórki satelitarne i j¿dra mi¿¿niowe, które s¿ odpowiedzialne odpowiednio za tworzenie i utrzymanie w¿ókien; profil proliferacji komórek satelitarnych ulegä pogorszeniu wraz z wiekiem, pozostawiaj¿c w podesz¿ym wieku jedynie nisk¿ aktywno¿¿ mitotyczn¿, która ledwo jest w stanie utrzymä pul¿ komórek j¿drowych. Starzenie si¿ wp¿ywa równie¿ na aktywno¿¿ metaboliczn¿ mi¿¿ni szkieletowych, tak¿ jak transport i utlenianie glukozy, co z kolei znajduje odzwierciedlenie w zawarto¿ci glikogenu, który w podesz¿ym wieku ma tendencj¿ do gromadzenia si¿ w w¿óknach mi¿¿ni szkieletowych. Wszystkie te zmiany razem powoduj¿, ¿e w¿ókna mi¿¿ni szkieletowych ulegaj¿ atrofii, staj¿ si¿ s¿absze i bardziej podatne na uszkodzenia w grupie osób starszych.