Znaczenie i warto¿¿ pedagogiczna trzech sonat op. 43 B. Romberga

Trzy sonaty na dwa wiolonczele op. 43 zostäy skomponowane jako utwór progresywny. Najcz¿¿ciej u¿ywan¿ kopi¿ utworu jest wydanie C. F. Peters z Lipska, pod redakcj¿ Grützmachera. W tym wydaniu sonaty s¿ wyczerpuj¿co opatrzone wszystkimi mo¿liwymi oznaczeniami technicznymi i wykonawczymi. Po¿¿czenie melodyjnych i doskonäych pod wzgl¿dem pedagogicznym kompozycji Romberga oraz fachowej pracy redakcyjnej Grützmachera zaowocowäo powstaniem nieocenionego dzie¿a edukacyjnego i wykonawczego. Käda kolejna sonata stanowi wi¿ksze wyzwanie dla wykonawcy, a käda poprzednia s¿u¿y jako narz¿dzie szkoleniowe do opanowania nast¿pnej. Opus 43 to zestaw indywidualnych sonat, które mog¿ funkcjonowä samodzielnie, a jednocze¿nie s¿u¿¿ jako przydatny materiä dydaktyczny. Szacunek Grützmachera dla stylu Romberga i jego jasna wizja korzy¿ci pedagogicznych znajduj¿ odzwierciedlenie w logicznej sekwencji wyzwä zwi¿zanych z palcowaniem i smyczkowaniem. Precyzyjne i kompletne oznaczenia wykonawcze s¿u¿¿ jako niezb¿dne narz¿dzie przewodnie, prowadz¿ce wykonawc¿ do udanego wykonania. Je¿li s¿ nauczane i wykonywane jako zestaw, sonaty te stanowi¿ doskonäy i pi¿kny utwór muzyczny o ogromnej warto¿ci pedagogicznej.