Zo ist gewoon

In mei 2025 overleed Roef, de zestienjarige zoon van Nicolette en Scott, aan de gevolgen van kanker. Nicolette schrijft over de ziekteperiode, het zwartste scenario dat waarheid werd en het jaar erna. Tussen haar columns door zijn de trotse brieven te lezen die Scott schreef aan vrienden, familie en kennissen. En aan Roef zelf. Een prachtig liefdevol verhaal dat je meeneemt in het hoofd en hart van twee mensen die rouwen. Het boek ondertitelt gevoelens die vaak verborgen blijven en het geeft taal die steunend, oprecht en helpend is. Je krijgt van heel dichtbij mee hoe iemand met de pijn omgaat en moeilijke onderwerpen bespreekbaar maakt. De teksten komen rechtstreeks je hart binnen en zijn daarmee echt waardevol en helpend voor iedereen die met verlies te maken heeft. • Prachtig, ontroerend en herkenbaar verhaal over wat er gebeurt als iemand waarvan je houdt ongeneeslijk ziek wordt. • Heldere vernieuwende taal die nergens sentimenteel wordt. • Vol helpende voorbeelden over wat je als vrienden en familie wél kunt doen en zeggen. 'Ik waardeer je woorden enorm. Je weet iets onbeschrijfelijks, wat ik zie en voel bij zoveel ouders, in helpende woorden te vatten. Je maakt met eenvoudige klare taal rouw begrijpelijker en brengt zo echt nieuwe taal in de wereld van rouw en verlies.’ Patricia Hortensius, Prinses Maxima Centrum voor Kinderoncologie

Pagina's: 144, Editie: Eerste editie, Hardcover, Van Duuren Mensenmaatschappij