zolang ik schrijf ga jij niet dood

Zolang ik schrijf ga jij niet dood, waar gaat het boek over?Gedichten over de dood van ouders en een dementerende vader in het rusthuis.gedichten over afscheidZolang ik schrijf ga jij niet dood is een bundel over afscheid. In het eerste deel wil de dichter de dood bezweren met woorden. Maar het afscheid is onvermijdelijk. De dood van moeder laat een leegte na ‘als een huis / dat is verlaten’. Als de sneeuw komt, treedt een aarzelend herstel in, ‘de troost van koel / en breekbaar wit’. In het tweede deel bericht de dichter over bezoeken aan haar vader in het rusthuis. Liefdevol beschrijft zij hoe hij lichamelijk en geestelijk steeds meer moet prijsgeven: ‘de wereld krimpt / van kamer / tot bed’. Ze koestert de momenten van tastbare nabijheid ‘in de luwte / van geleende tijd’. Tot het uur van het ultieme afscheid aanbreekt. Over de auteur Yolanda Van Turnhout Yolanda Van Turnhout studeerde Germaanse Filologie te Antwerpen en Leuven. Als lerares Nederlands gaf zij een vernieuwende impuls aan het poëzieonderricht. Yolanda is gehuwd en woont in Lier. Ze houdt van lezen, reizen, fotograferen, tentoonstellingen bezoeken en de kleinkinderen verwennen. Reeds op jonge leeftijd schreef zij gedichten. Naar aanleiding van poëziewedstrijden werden gedichten opgenomen in bloemlezingen en in het tijdschrift Beeld Express. Bij Uitgeverij Muurkranten Brugge verscheen het geschenkboekje ‘Het nieuwe jaar’ (2010). De dood van haar ouders was de aanleiding tot het schrijven van deze bundel. Voorbeeldfragment Klik hier om een fragment van "zolang ik schrijf ga jij niet dood" te lezen. Meer informatie ISBN 9789464682755 Editie 1 Hoofdauteur Yolanda Van Turnhout Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 25 november 2022 Aantal pagina's 54 Uitgever BoekScout BV NUR 373 - Gedichten (populair) Bijgewerkt op 31-03-2026, 08:25:50

Zolang ik schrijf ga jij niet dood is een bundel over afscheid. In het eerste deel wil de dichter de dood bezweren met woorden. Maar het afscheid is onvermijdelijk. De dood van moeder laat een leegte na ‘als een huis / dat is verlaten’. Als de sneeuw komt, treedt een aarzelend herstel in, ‘de troost van koel / en breekbaar wit’. In het tweede deel bericht de dichter over bezoeken aan haar vader in het rusthuis. Liefdevol beschrijft zij hoe hij lichamelijk en geestelijk steeds meer moet prijsgeven: ‘de wereld krimpt / van kamer / tot bed’. Ze koestert de momenten van tastbare nabijheid ‘in de luwte / van geleende tijd’. Tot het uur van het ultieme afscheid aanbreekt.