Zwalczanie terroryzmu w Nigerii od kija do marchewki i nie tylko

W Countering Terrorism in Nigeria Aaron argumentuje, ¿e istniej¿ce strategie antyterrorystyczne przeciwko Boko Haram, a mianowicie przymusowy antyterroryzm ("kij") lub dialog/amnestia ("marchewka"), które s¿ entuzjastycznie rozwäane, nie mog¿, samodzielnie lub w po¿¿czeniu, zapewni¿ trwäego rozwi¿zania rebelii w Nigerii, g¿ównie dlatego, ¿e obie strategie nie zajmuj¿ si¿ podstawow¿ przyczyn¿ rebelii. W oparciu o spostrze¿enia z rebelii w delcie Nigru, kwestionuje on diagnozy Boko Haram jako wywo¿ane przez warunki wzgl¿dnej deprywacji i wynikaj¿ce z nich zalecenia polityczne dotycz¿ce amnestii. Wr¿cz przeciwnie, twierdzi, ¿e terroryzm Boko Haram, a w rzeczywisto¿ci wszystkie powstania etniczno-regionalne, które cz¿sto kwestionuj¿ legitymacj¿ centralnego pästwa Nigerii, powinny by¿ umiejscowione w szerszym kontek¿cie patologii nigeryjskiego federalizmu, który koncentruje w¿adz¿ w centrum, a tym samym zmusza do zaciek¿ej i niezdrowej rywalizacji o kontrol¿ nad ni¿ przez sk¿adaj¿ce si¿ na ni¿ grupy etniczno-regionalne. Dochodzi do wniosku, ¿e zwyci¿ska strategia zwalczania rebelii by¿aby taka, która przeksztäca nigeryjski federalizm w sposób, który zasadniczo przekazuje uprawnienia stanom wchodz¿cym w jego sk¿ad.