Dit boek, zwijgen is mijn taal, is onderverdeeld in vijf onderwerpen die niet slechts een gebeurtenis beschrijven maar eerder een glimlach zijn naar oude herinneringen en voorvallen die rondom ieder mens kunnen geschieden. Het observeert de wereld en verwoordt daarvan indringend, met een geraffineerd taalgebruik dat lezers meeneemt op een subtiele reis door gevoelens en reflecties. Een fase van het werk is bereikt waarbij intellectueel denken hand in hand gaat met een mystieke beleving, waarbij scherp detail en verrassende metaforiek samenkomen. De poëzie lijkt eenvoudig, maar laat zich niet eenduidig classificeren: soms intiem biografisch en toch nooit louter schoon. Het werk biedt geen vlucht in zuiverheden, maar een zekerheid dat de wereld rondom ons blijft bestaan zoals hij is, terwijl poëzie geschreven moet worden. Door de veelvormigheid van het dagelijks leven ontstaan de analogieën waarmee de levensvragen worden verwoord, en opnieuw is de bundel het lezen meer dan waard.
De auteur haalt uit alledaagse ervaringen een rijkdom aan beelden die uitnodigen tot nadenken. Het boek laat zien hoe taal worden kan tot een gereedschap om het bestaan te onderzoeken, zonder vernis, maar met heldere eerlijkheid.
Een bundel die de lezer uitnodigt om stil te staan bij wat er dagelijks plaatsvindt en wat het zegt over menselijk gevoel en tijd.
Kenmerken
- Vijf onderwerpen
- Indringend verwoord met geraffineerd taalgebruik
- Intellectualisme verenigd met mystiek
- Scherp detailobservatie met verrassende metaforiek
- Analogieën voor levensvragen uit dagelijks leven