Analiza biochemiczna i proteomiczna hybryd kukurydzy: Wywo¿ana stresem UV solnym

Oryginalna ogólna koncepcja stresu dla organizmów ¿ywych zostäa opracowana przez Hansa Selye (Selye, H., 1936) i mo¿na j¿ podsumowä w nast¿puj¿cych dwóch zdaniach: "wszystkie czynniki mog¿ dziää jako stresory, wywo¿uj¿c kädy stres i specyficzne dziäanie" oraz "istniej¿ specyficzne reakcje czynnika i niespecyficzne reakcje ogólne" (Levitt, J. 1980) zdefiniowä stres jako "kädy czynnik ¿rodowiskowy potencjalnie niekorzystny dla organizmów ¿ywych". Stres ro¿linny to stan, w którym rosn¿ce wymagania stawiane ro¿linie prowadz¿ do pocz¿tkowej destabilizacji funkcji, a nast¿pnie normalizacji i poprawy odporno¿ci (Larcher W. 1987), a tak¿e je¿li granice tolerancji zostan¿ przekroczone, a zdolno¿¿ adaptacyjna zostanie przepracowana, wynikiem mo¿e by¿ trwäe uszkodzenie, a nawet ¿mier¿ (Lichtenthaler HK, 1998). Obecna koncepcja stresu u ro¿lin zostäa dobrze rozwini¿ta w ci¿gu ostatnich 60 lat. Kädy niekorzystny stan lub substancja, która wp¿ywa lub blokuje metabolizm, wzrost lub rozwój ro¿lin, jest uwäana za stres. Stres ro¿linny mo¿e by¿ stanem, w którym ro¿lina ro¿nie w nieidealnych warunkach wzrostu i ma skumulowane wymagania.