Biotechnologia i imbir

Badanie to przeprowadzono w Katedrze Biotechnologii Ro¿lin Narodowego Centrum Badawczego oraz w Katedrze Zasobów Naturalnych Instytutu Badä i Studiów Afrykäskich Uniwersytetu w Kairze w Egipcie w latach 2008-2010. Badanie obejmowäo zastosowanie technik biotechnologii ro¿linnej w odniesieniu do imbiru (Zingiber officinale). Wyniki wykazäy, ¿e opracowano metod¿ rozmnäania in vitro z wykorzystaniem ¿wie¿ych p¿ków kie¿kuj¿cych z k¿¿cza. Eksplantaty hodowane na po¿ywce MS z dodatkiem 4,5 mg/l BAP däy najwy¿szy wskänik namnäania p¿dów. P¿dy zostäy ukorzenione na po¿ywce B5 o po¿owie st¿¿enia z dodatkiem 1,0 mg/l NAA. Sadzonki uzyskane in vitro zostäy przesadzone do szklarni, a ich prze¿ywalno¿¿ wynios¿a 80-100%. Ponadto kalus indukowano z m¿odych li¿ci na po¿ywce MS z dodatkiem 3 mg/l 2,4-D, a w celu regeneracji p¿dów kalus poddano subkulturowi na po¿ywce MS z dodatkiem 1,0 mg/l BAP. Ponadto mikrokorzenie zostäy wywo¿ane u p¿dów in vitro po przeniesieniu na po¿ywk¿ MS z 9 mg/l BAP i 60-90 g/l sacharozy w 16-godzinnym fotoperiodzie w ci¿gu 10 tygodni uprawy. Odciski palców DNA i markery SDS-PAGE wykazäy du¿e podobie¿stwo mi¿dzy materiäami in vitro i in vivo. Ponadto analiza HPLC wykazäa czysty pojedynczy pik 6-gingerolu.