Capilla Flamenca Vlaamse Steden En Begijnhoven 1400 1500 (CD)

, met welvarende steden als Brugge en Gent; Brabant met zijn hofsteden Brussel en Mechelen; de opkomende metropool Antwerpen en het zelfstandige prinsbisdom Luik: het waren allemaal streken en steden waar de muziek, zowel monofoon als polyfoon, werd gekoesterd. Hoven, kapittelkerken, parochiekerken, kloosters, begijnhoven en broederschappen waren de voornaamste instellingen die garant stonden voor een bloeiend en rijk muziekleven. De diversiteit in klank in deze instellingen resulteerde in een muzikale bloei; de uitwisseling tussen groepen musici resulteerde in een klank die niet meer is en die vandaag de dag, zelfs in de authentieke uitvoeringspraktijk, zelden in al zijn diversiteit wordt gehoord.Deze cd wil een paar al te vaak benadrukte tegenstellingen op een andere manier benaderen.In die tijd werd de term 'simple sanck' gebruikt om het gregoriaans of 'eenvoudig lied' aan te duiden, terwijl anderzijds in muzikale bronnen ook sprake is van 'musieck in discante' - 'descantmuziek', waarmee 'geleerde' polyfonie werd bedoeld. Dit impliceerde echter nooit een idee van tegenstellingen. Integendeel: beide genres werden gewoonlijk in perfecte symbiose gebruikt tijdens de talrijke kerkdiensten.De invloed van de Moderne Devotie-beweging droeg bij tot de verspreiding van het gebruik van de 'eenvoudige' polyfone stijl in kloostergemeenten die tot de orde van Windesheim behoorden. En het is in deze 'eenvoudige' polyfone stijl dat men de wortels van de polyfonie vindt. In polyfone zettingen werd bewust teruggegrepen op de oude techniek van de 13e eeuwse descant met parallelle kwinten en octaven en tegenbewegingen. Uit latere perioden blijkt dat deze stijl ook in begijnhoven werd gebruikt. De elementaire vorm van eenvoudige polyfonie kwam tot op zekere hoogte ook voor in collegiale kerken, waar zij een plaats kreeg naast het gregoriaans en de complexe polyfonie.Een ander overdreven onderscheid is dat tussen geestelijke en profane muziek. Beide genres werden gedeeltelijk door dezelfde musici uitgevoerd. Er was echter een reëel onderscheid tussen huiselijk musiceren en musiceren in de open lucht, vooral in de keuze van de instrumenten. Elke stad van enige omvang beschikte over een ensemble van ten minste 3 blazers. Tijdens processies en belangrijke liturgische feesten waren de diensten van deze muzikanten vereist.Eugeen Schreurs (Uittreksel uit cd-boekje)