Charakterystyka DNA modyfikowanego przez nadtlenoazotynian

Glikacja to nieenzymatyczne dodawanie lub wstawianie cz¿steczek cukru do DNA, biäek i lipidów wyst¿puj¿cych w cz¿steczkach biologicznych. Glikacja DNA powoduje powstawanie charakterystycznych adduktów nukleotydowych, z których niektóre zwi¿kszaj¿ stres oksydacyjny. Glikacja powoduje uszkodzenia DNA, które s¿ zwi¿zane z mutagenez¿, karcynogenez¿, a tak¿e s¿ uwäane za czynnik patogeniczny cukrzycy. Lepsze zrozumienie glikacji DNA mo¿e pomóc w zmniejszeniu ryzyka wyst¿pienia nowotworów zwi¿zanych z czynnikami dietetycznymi. Nadtlenoazotyn jest silnym inicjatorem p¿kania nici DNA, co jest niezb¿dnym bod¿cem do aktywacji enzymu j¿drowego, polimerazy poli-ADP rybozylu (PARP). Nadmierna aktywacja PARP mo¿e zabi¿ komórk¿ poprzez wyczerpanie NAD+ i produkcji energii, co mo¿e by¿ jednym z mechanizmów eliminacji komórek z nadmiernym uszkodzeniem DNA (które ulegaj¿ nekrozie lub apoptozie).