Echokardiografia w ostrym zawale mi¿¿nia sercowego: Remodelowanie lewej komory i dysfunkcja rozkurczowa

Ostry zawä mi¿¿nia sercowego (AMI) powoduje zmiany wielko¿ci i ksztätu lewej komory (LV). Cel - ustalenie, czy parametry echokardiograficzne maj¿ znaczenie w przypadku AMI w przewidywaniu remodelingu lewej komory oraz w prognozowaniu niekorzystnych zdarze¿ sercowo-naczyniowych po AMI. Metody - Do badania w¿¿czono 70 pacjentów z AMI. Pacjentów poddano badaniom klinicznym, laboratoryjnym, echokardiograficznym (dwuwymiarowym, dopplerowskim impulsowym i tkankowym) oraz angiograficznym, a wyniki przeanalizowano po 30 dniach. Punktami ko¿cowymi by¿y: zgon, ponowny zawä lub niewydolno¿¿ serca (HF). Wyniki - Wyniki badania echokardiograficznego wykazäy obni¿on¿ funkcj¿ skurczow¿ i rozkurczow¿ LV w ci¿gu pierwszych 24 godzin od wyst¿pienia AMI, przy czym wskänik E/Ea osi¿gä wysokie warto¿ci > 9. Po 30 dniach odnotowano wzrost obj¿to¿ci w fazie ko¿cowej rozkurczu i ko¿cowej skurczu; u 18,6% pacjentów frakcja wyrzutowa (EF) 8. Po 30 dniach badanie ECHO 2D wykazäo, ¿e cz¿sto¿¿ wyst¿powania HF by¿a znacznie wy¿sza u pacjentów ze zwi¿kszonymi wymiarami i obj¿to¿ci¿ LV, powi¿kszonym lewym przedsionkiem, niedomykalno¿ci¿ zastawki mitralnej i nisk¿ EF, wy¿sz¿ fal¿ E oraz ni¿sz¿ fal¿ S przegrody. Wniosek - Parametry ECHO maj¿ znaczenie prognostyczne w przewidywaniu powrotu do zdrowia LV po wczesnej terapii reperfuzyjnej oraz w przewidywaniu zdarze¿ niepo¿¿danych.