Ekspansja: Od przesz¿o¿ci do tera¿niejszo¿ci: przeszlości teraźniejszości

Koncepcja ekspansji szcz¿ki zostäa po raz pierwszy wprowadzona przez Emersona Angella w 1860 roku, który zaproponowä rozerwanie szwu podniebiennego po¿rodkowego. Pó¿niej zostäa ona potwierdzona klinicznie przez Andrew J. Haasa i stäa si¿ standardow¿ procedur¿ ortodontyczn¿ stosowan¿ w celu korygowania poprzecznych niedoborów szcz¿ki oraz poprawy koordynacji ¿uków z¿bowych.Ekspansja szcz¿ki mo¿e mie¿ charakter ortodontyczny, ortopedyczny lub stanowi¿ po¿¿czenie obu tych metod. Dwa g¿ówne podej¿cia to powolna ekspansja szcz¿ki (SME), w której stosuje si¿ lekkie, ci¿g¿e si¿y w celu uzyskania stopniowych i stabilnych zmian, oraz szybka ekspansja szcz¿ki (RME), która polega na przy¿o¿eniu du¿ych si¿ w krótkim czasie, aby osi¿gn¿¿ szybkie szkieletowe rozdzielenie szcz¿ki. RME jest szczególnie skuteczna u pacjentów w okresie wzrostu ze wzgl¿du na mniejszy opór szwów kostnych.Nowoczesne techniki, takie jak szybka ekspansja podniebienia wspomagana minitgwo¿dziami/minitparami (MARPE), poprawi¿y wyniki leczenia, podczas gdy szybka ekspansja podniebienia wspomagana chirurgicznie (SARPE) jest stosowana w przypadkach cäkowitego zrostu szwu, gdy wymagane jest wsparcie chirurgiczne.